Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

samorządowa instytucja kultury Województwa Podkarpackiego i Miasta Rzeszowa

Provincial and City Public Library in Rzeszow

municipal culture institution of Podkarpacie Province and City of Rzeszow

Воєводська і Міська Cуспільна Бібліотека у Жешові

PODKARPACKIE - przestrzeń otwarta

Licznik odwiedzin

Stronę odwiedzono:
23821260 razy

Rzeszów - stolica innowacji

Kultura w Rzeszowie

Pogoda

ZOBACZ TAKŻE:

 

Współpraca z

Współpraca z

 

 

 

Pogoda

Swiat Pogody .pl

Współpraca z

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0

 


 


Kierunek Interwencji 1.1. Zakup i zdalny dostęp do nowości wydawniczych ze środków finansowych Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego

Współpraca z

Współpraca zwww

ZAKUP NOWOŚCI

 

 


Zakup nowości wydawniczych w 2019 r. realizowany jest ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa

Współpraca z

SBP

DKK

Logowanie do SOWA2

 

Przeszłość w pamiątkach ukryta

Academica - Cyfrowa Biblioteka Publikacji Naukowych

System informacji prawnej Legalis

Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich

Zapytaj bibliotekarza

 

DKK w Lubeni

Haruki Murakami: "Bezbarwny Tsukaru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa"

16-12-2013

 „W życiu są rzeczy zbyt skomplikowane, by je wyjaśnić w jakimkolwiek języku”.

 Wielką przyjemnością jest czytanie książek pięknych i wartościowych. Taką pozycję zafundował swoim czytelnikom Dyskusyjny Klub Książki przy GBP w Lubeni, który zakwalifikował się do II Ogólnopolskiej Dyskusji Literackiej organizowanej przez Instytut Książki i Wydawnictwo Muza SA.

            W dniu 28 listopada 2013 r. członkowie klubów z całej Polski dyskutowali nad książką Haruki Marakamiego „BezbarwnyTsukaru Tazaki i lata jego pielgrzymstwa”.

O popularności tej powieści może świadczyć fakt, że w ciągu tygodnia od premiery w Japonii sprzedano ponad milion jej egzemplarzy.Tytułowy „bezbarwny” Tsukuru Tazaki to 36 letni projektujący dworce kolejowe inżynier w Tokio, który prowadzi nudne i monotonne życie. Ciąży nad nim jednak trauma, jakiej doznał w młodości, a która nie pozwala mu do dziś żyć pełnią życia. W czasach licealnych miał czworo przyjaciół, którzy pewnego dnia zbyli go bez słowa wyjaśnień, ot tak banalnie wykluczyli ze swej „doborowej piątki”. Tsukuru ciężko to przeżywa, nie rozumie co wywołało takie zachowanie wobec niego, a nadmiar myśli i własne obarczenie się winą sprawiają, że zaczyna rozważać swoją śmierć.

„(...) Był sobą, lecz jednocześnie nie był... Czując nieznośny ból, oddalał się od własnego ciała. I z pewnego „oddalenia” pozbawionego bólu obserwował Tsukuru Tazakiego znoszącego ból. Jeżeli się skupił, stawało się to możliwe”.

            Mijają lata, „Bezbarwny” spotyka kobietę, która daje mu impuls do działania, zmusza go niemalże do poznania owej prawdy, która tak drastycznie zmieniła jego osobowość. Nakazuje odbycie mu podróży do przeszłości, co budzi w Tazakim odwagę. Odbywa pierwszą w życiu podróż poza granice Japonii, a wszystko po to, by bezpośrednią rozmową z danymi przyjaciółmi oczyścić swoją przeszłość. By poznać prawdę Tsukuru wyrusza w pielgrzymkę, która go oczyści i pozwoli wreszcie swobodnie oddychać. „Bezbarwny” kamień, jakże ciężki i niewygodny, który leży na duszy Tazakiego musi wreszcie zsunąć się z niej i pozwolić Tazakiemu     

       Nasza dyskusja okraszona została subtelnymi dźwiękami muzyki Franciszka Liszta, a rozmowy oscylowały wokół „kolorowych” nazwisk bohaterów: Shirane „Biała, Kurono „Czarna”, Omi „Niebieski” i Akamatsu „Czerwony” oraz Tsukuru „nijaki, bez znaczenia, bezbarwny”. Kolory, które razem przenikając się wzajemnie tworzą tęczę, odrębnie zaś pałają własną barwą już nie tak wyrazistą. Paleta kolorów znajduje odzwierciedlenie w osobowościach postaci, w intensywności ich uczuć czy też ich braku. Tsukuru, mimo swojej delikatnej struktury jest jednak najsilniejszy. Niewiara zatrzęsła jego konstrukcją lecz mimo tego jest on nader barwnym Pielgrzymem. . 

            Nie można też pominąć wątków erotycznych, dziwnych przypadków, wątków pobocznych, czasem nie wiadomo czemu służących, zdających się prowadzić czytelnika w jakimś kierunku, by nagle całkowicie się zmienić. Jak jednak zauważyłyśmy, autor zręcznie i  z wirtuozerią łączy wszystkie motywy w całość, tworzy muzyczną kompozycję o literackim znaczeniu.

            Ponieważ wszyscy z natury chcemy wiedzieć jak dopełniły się losy bohaterów oraz lubimy dobre zakończenia, nie powinien dziwić fakt, że i my zgodnie „dopisałyśmy” finał powieści. Niechaj Tsukuru uwierzy w siebie, niech „nabierze wreszcie koloru” i ułoży sobie szczęśliwe życie. Życie stabilne jak dworce, które projektuje.           

 

 

Beata Bieda

Agnieszka Kusiak

DKK w Lubeni

 

Redakcja witryny:
E-mail:

Copyright 2009 WiMBP Rzeszów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ideo Realizacja:
CMS Edito Powered by: