Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie

samorządowa instytucja kultury Województwa Podkarpackiego i Miasta Rzeszowa

Provincial and City Public Library in Rzeszow

municipal culture institution of Podkarpacie Province and City of Rzeszow

Воєводська і Міська Cуспільна Бібліотека у Жешові

PODKARPACKIE - przestrzeń otwarta

Rzeszów - stolica innowacji

Kultura w Rzeszowie

BIP WiMBP

Licznik odwiedzin

Stronę odwiedzono:
16628308 razy

Pogoda

ZOBACZ TAKŻE:

 

 

 

 


 

Współpraca z

Współpraca z

 

 

 

Współpraca z

Współpraca z

ZAKUP NOWOŚCI

 

 


Zakup nowości wydawniczych w 2019 r. realizowany jest ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa

Logowanie do SOWA2

Kalendarz wydarzeń

Pon Wto Śro Czw Pią Sob Nie
    01 02 03 04 05
06 07 08 09 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

 

nr GG 18 66 66 43

fb WiMBP

Wirtualna Kolekcja Czasopism

Archiwum wydarzeń 2012

SAMOTNI.PL - dyskusja o książce B.Kosmowskiej w DKK w Filii nr 5

15-03-2012

 

Spotkanie DKK dla młodzieży w Filii nr 5 WiMBP w Rzeszowie.

Rozmowa o powieści Barbary Kosmowskiej „Samotni.pl”

 

           „Są samotności różne”, tymi słowami zaczyna się jeden z wierszy ks. Jana Twardowskiego. I mimo, iż Barbara Kosmowska jako motto do swego utworu wybrała  fragment Alicji w Krainie Czarów L. Carrola, to właściwie trzy wyrazy z utworu Twardowskiego świetnie odzwierciedlają temat jej powieści. Bohaterowie utworu, jak już wskazuje sam tytuł są samotni. Każdy inaczej, choć w gruncie rzeczy wszyscy cierpią na fizyczny brak kogoś bliskiego. Nieobecność tej bliskiej osoby powoduje u nich dotkliwe „dolegliwości” natury psychicznej. Wyraźnie widać je u młodych postaci: Wiktora i Joanny. Oboje są sierotami. Rodzice Joanny nie żyją i wychowuje ją starsza siostra. Dziewczyna-gimnazjalistka, tak bardzo obawia się, że może stracić jedyną osobę z rodziny, iż nie pozwala siostrze ułożyć sobie życia z mężczyzną. Wiktor-uczeń ostatniej klasy liceum- jest eurosierotą.  Matka zostawiła go pod opieką babci, gdy miał 6 lat. Sama wyjechała na emigrację zarobkową. Z biegiem lat, to chłopak przejął opiekę nad staruszką, a ponieważ brakuje im pieniędzy decyduje się na pozyskiwanie środków finansowych w nielegalny sposób. Przyłącza się do grupy młodych złodziei i staje się coraz bardziej uzależniony od swego „przełożonego”. Pierwsza próba odejścia z bandy kończy się dla niego ciężkim pobiciem. W zachowaniu Wiktora zaczynają się również pojawiać konsekwencje sieroctwa: wagary, problemy z nauką, wykroczenia…
 

Przy okazji rozmowy o bohaterach, podczas marcowego spotkania DKK dla młodzieży, zwracaliśmy uwagę na problem sieroctwa naturalnego i tego coraz bardziej powszechnego w naszym kraju-społecznego. Przytaczaliśmy dane statystyczne dotyczące eurosierot. W 2008 roku (wg danych Fundacji Prawa Europejskiego) dzieci wychowujących się przynajmniej bez jednego rodzica, który wyjechał z Polski było 110 tysięcy! W 2007 r. 1299 dzieci znalazło się w domach dziecka lub u rodzin zastępczych z powodu eurosieroctwa.
 

Barbara Kosmowska oprócz samotności sięgnęła więc po temat, który jest aktualny i opisała problem z jakim zmagają się na co dzień uczniowie polskich szkół. Na przykładzie bohaterów pokazała też, jak samotność można oswoić, czy wręcz jej przeciwdziałać. Ale najważniejsza prawda uniwersalna, która płynie z lektury powieści, dotyczy naszych ludzkich możliwości i trafienia w odpowiednim czasie na odpowiednich ludzi. Wiktor-bohater z powieści dzięki temu, że jego osobą zainteresowała się wychowawczyni, a potem pobliski fotograf, wrócił na drogę uczciwości. Zaczął chodzić do szkoły, zarabiać w legalny sposób. Przez to odzyskał szacunek do samego siebie. Poznał też dziewczynę, która stała mu się na tyle bliska, że przestał być samotny. Podobnie było z Joanną. Zaprzyjaźniła się ze szkolną koleżanką, a uczeń jej siostry okazał się tą drugą połówką.
 

Autorka unaocznia nam-odbiorcom, jak ważni w naszym życiu są inni ludzie, zwłaszcza ci o gołębim sercu, którzy niczym w Ewangelii: głodnego nakarmią, chorego odwiedzą, temu, co stracił nadzieję wskażą sens… Szczególnie istotne jest to dla młodych osób. By ktoś dostrzegł tych, czasami zepchniętych już na margines i wyciągnął do nich pomocną dłoń. Bo przecież w każdym młodym człowieku, w każdym z nas drzemie moc możliwości. „Może być orłem, a udaje srokę złodziejkę.” Kwestia dotyczy tylko odpowiedniego wyboru.
 

Młodzi Klubowicze przyznali, że książka wywołała w nich mieszane uczucia, ale po dyskusji stwierdzili, iż warta jest przeczytania. Uświadamia bowiem jak duży wpływ wywierają na nas inni  i co bywa przyczyną samotności.

Aldona Wiśniowska

 

Na zakończenie spotkania zastanawialiśmy się jeszcze nad lekarstwem na samotność. Oto wypowiedzi Klubowiczów:
 

„Lekarstwem na samotność może być np.: dobra książka, ale nic nie zastąpi drugiej osoby” Iza


„Lekarstwo na samotność:

-zalezienie i rozwijanie zainteresowań;

- wyjście do ludzi-zawieranie nowych znajomości;

-znalezienie miłości.  Diana

 

„Lekarstwo na samotność to muzyka, dobra książka i duży kubek gorącej czekolady oraz żelki i telefon do przyjaciela”. Ola

 

„Na samotność najlepszy jest kontakt z drugą osobą. Wyjawienie komuś bliskiemu swoich problemów może pomóc w zwalczaniu samotności. Nic nie stanie się samo z siebie. Należy wykonać krok. Otworzyć się na innych. Maciek


„Lekarstwem na samotność jest rozmowa”. Mateusz

 

 

Redakcja witryny:
E-mail:

Copyright 2009 WiMBP Rzeszów.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Ideo Realizacja:
CMS Edito Powered by: